M 44: Yazmak

Içimizden geldigi gibi ve içimizden geldigi zaman... Sanirim herkesin içinde ara ara yesillenen bir istek bu. Ve bir bankta otururken çantamizda tasidigimiz (en azindan kizlar için, erkekler ya cepten bulur ya da mecbur birinden bi kagit kalem istemelidir) defter-kalemi çikartip belki de yalnizca 2 satir yazivermek. Kim yazar, kim okur, kim ister, kim sever bilmem ama bence düsünce ve duygularimiz disa vurdukça olgunlasiyor. Cok önemli sandigimiz birsey sözlere ya da yaziya döküldügünde puf diye sönebiliyor ya da tam tersi, farkinda bile olmadigimiz bir olay ya da duygumuz söze geldiginde anliyoruz aslinda bizim için ne denli mühim oldugunu.
Sonuçta bir kösede oturup duruken bir kisiye, bir yapraga ya da o an hakkinda yazdigimiz her ne ise ona can vermek kelimelerimizde, müthis!