20 Aralık 2009 Pazar

M 75: Insanlar

Insan girer hayatimiza, bir ay durur gider, rüzgari kalir.
Insan girer, hiç çikmaz, yer de yapmaz.
Insan girer, ne girdigi anlasilir ne gittigi....
Insan girer, bir gün gitti sanir gözyasi dökersiniz, oysa ki dönüsü zaman meselesidir ve muhtesem olur...

Insan girer, varken çok da iletisim yoktur belki ama uzaktan uzaga bir saygi, sevgi olusur zamanla. Ayrilik dogaldir çünkü tanisiklik seçim ile degil rastlantisaldir. Fakat ayni insan 1 sene sonra "özledim, nasilsin" diye aradiginda, o uzaktan uzaga olusan , gelisen sevginin de bagin da güzelligi, hele hele de insanin güzelligi çikar ortaya. Neseyle karsilamamak, sevinçle devam ettirmemek mümkün müdür o arkadasligi?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder