Bir programda eski Türk sinemasinin halen hayatta olan oyunculari, o zamanlar, filmleri çevirirken yasadiklari zorluklari anlatiyorlardi. Kendi imkanlariyla, otobüsle, dolmusla sete gidip, kendi satin aldiklari kiyafetleri film kostümü olarak giyip cüz'i miktarlarla da geçiniyorlarmis. Bugün birakin filmlerin kostümlerini yapan ayri insanlar olmasini, bir de o kostümleri giydiren, sahnelerin sürekliligini saglayan, oyuncularin üstüne basina çeki düzen veren insanlar oluyor setlerde diyorlardi. Onlar ise simdi o eski filmleri izlediklerinde, örnegin bir yakalarinin egri oldugunu farkediyorlar ve bu tüm film devam edince de kahroluyorlarmis. Arkalarindan her ihtiyaçlarini karsilamak adina kosturan insanlar olmadigi söyle dursun, kimse "yakan egri" bile demiyormus.
Iste bu harala gürele içinde tüm imkansizliklarla çevrilen filmleri izleten en önemli artistlerden biri Kemal Sunal. Ustelik de hem o kötü teknolojili dönemde bugün hala ilgiyle izlenen bir ekol olmus, hem de bugünün modern sinemasinda çok basarili roller almis bi oyuncu. Hepsi bunu yapamiyor. Eski dönemlerin genellikle abartili, çocuksu oyunculuk ve selendirmelerinden, günümüzün çok daha dogal ve gerçekçi çekim ve oyunculuguna adapte olamiyor hepsi. Ama o son dönemde çevirdigi filmlerle de en az gençlik filmleri kadar ses getirmis.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder