M 358: Lipscani'da elimde defterim, Arjantin'in offside heyecanı!

Beni tanıyanlar bilir, futbolla, oyuncuların forma modelleri ve birbirlerine amma da kötü davrandıklarının tespiti hariç fazla işim olmaz! Bu dünya kupası, başka zaman olsa herhangi bir mutluluk kaynağı olarak hayatta girmezdi bu listeye. Fakat bu sene durum farklı. En sevdiğim, dünyadaki birçok insan gibi o kutsal!! dört senede bir durumundan ziyadesiyle mutlu :) Beni ise onu mutlu görmek sevindiriyor. O yüzden bu seferlik de Arjantin-Almanya maçından bildirdim:)

Önemli not: Genelde ilgilenmesem bile, eğer sever ve izlersem, bu sefer de bağlanıyorum dugusal olarak aksi gibi. Misal dün, Uruguay - Gana maçında Lugano'nun narına Uruguay'ı tutarak izlemeye başlamama rağmen o takımın hiç centilmen olmayan oyun tarzından ötürü Gana'nın kazanması için heyecan yaptım sonlara doğru. Çocuklar son saniyede penaltı kaçırdıkları halde, eşitlik durumu penaltılarının atılmasına yine o kaçıranla başladılar örneğin. Bende daha az profesyonel, daha çok duygusal oldukları izlenimi uyandı. Belki olayların iç yüzü bambaşka ama ben böyle inanmak istedim ve inandım da! :) Kaybettiler, pek üzüldüm.